Krzysztof

Lubię te momenty, kiedy życie potrafi zaskoczyć — czasem jednym uśmiechem, czasem przypadkowym spotkaniem. Może właśnie dlatego tu jestem Nie będę tu robił reklamy siebie, bo każdy może pisać, jaki to ideał z niego. Powiem tylko tyle: potrafię rozśmieszyć, umiem słuchać i nie boję się rozmów o życiu. Lubię normalność, ale taką z iskrą. Na co dzień jestem trochę dalej, tam gdzie horyzont się gubi, w miejscach, które nie zawsze widać od razu. Świat wygląda tam trochę inaczej, czas płynie wolniej, a zwykłe chwile nabierają innego znaczenia. Ale gdy rozmowa naprawdę „kliknie”, wszystko inne staje się tłem — odległość przestaje mieć znaczenie, a to, co ważne, pojawia się tu i teraz. Jeśli masz ochotę — odezwij się. A jeśli przypadkiem wywołam uśmiech, to znaczy, że jestem na dobrej drodze.

To pole nie zostało uzupełnione.